Onderstaande rassen fokken wij.

Lees de eigenschappen en u weet welk ras het beste bij u past. Want bedenk wel: Een hond heb je voor zijn hele leven..

MALTEZER

Geschiedenis

In de 17de eeuw kocht een rijke liefhebber een Maltezer (of Bichon Maliase) voor een bedrag dat nu ongeveer 10.000 Euro zou zijn geweest. Deze hondjes zijn niet alleen erg aantrekkelijk, ze zijn als ras zeer oud. Het is zelfs de oudste Europese Dwerghond. De naam is een vertaling van de Latijnse naam "Canis Melitaeus" en is afgeleid van het eiland Malta, waar ze drieduizend jaar geleden al voorkwamen. Wellicht waren ze in de Oudheid al populair bij de Egyptenaren, de Grieken en in Rome. Er werden sporen van een dergelijk hondje aangetroffen. In de 18de en de 19de eeuw droegen hondenliefhebbers hun kleine honden vaak in hun mouwen mee. In 1864 verwierf het ras in Engeland zijn eigen status. Misschien werd de Maltezer om zijn fraaie vacht één van de eerste showhonden. Het zijn vriendelijke, trouwe huishondjes, die spontaan en speels zijn. Ze worden relatief erg oud en blijven lang gezond. De eigenaar van een Maltezer moet wel beseffen dat de vacht veel en degelijk onderhoud vergt.

Sociale aanleg

De Maltezer is geen ruziezoeker en kan over het algemeen goed opschieten met zowel honden en andere huisdieren als kinderen. Ook als er visite komt, doen ze niet moeilijk.

Karakter

Intelligent, levendig, aanhankelijk.

Opvoeding

De opvoeding is vrij gemakkelijk omdat de Maltezers graag bij hun gezin zijn en zich vrijwel altijd moeiteloos aanpassen aan de omstandigheden. Ze zijn erg gevoelig voor harde woorden en mogen dan ook nooit met harde hand opgevoed worden.

Beweging

Met een Maltezer hoef je niet persé urenlange wandelingen te maken, maar als je een fervent wandelaar bent, zal dit hondje je met plezier vergezellen.

Beharing

Zeer lang, gemiddeld 22 cm, dicht, zijdeachtig, glinsterend.

Verzorging

De verzorging van de vacht is intensief, want ze moet elke dag goed gekamd en regelmatig gewassen worden. Met een speciaal daarvoor bestemde lotion kan je lelijke traanstrepen voorkomen. Soms groeien er haren in de ooghoeken die de oogbol kunnen irriteren. Voorkom dit door deze haren te verwijderen. Maltezers verharen niet - tijdens een borstelbeurt blijven de dode haren in de borstel achter. De vacht behoort lang te zijn, tot op de grond, met een duidelijke scheiding op de rug. De haren voor de ogen worden meestal samengebonden met een elastiekje. Het is erg moeilijk de vacht van een showhond in goede conditie te houden. Eigenaars van de show-Maltezers oliën de vacht en draaien deze in papillotjes om het haar tegen afbreken te beschermen.

Yorkshire Terriër


Geschiedenis

De Yorkshire Terriër is in de tweede helft van de 19de eeuw in Leeds ontstaan. Over de exacte oorsprong van dit ras tast men in het ongewisse, maar de Yorkshire is beslist een mengelmoes van heel wat Terriërsoorten. Hij stamt waarschijnlijk af van de Waterside Terriër en de Black and Tan Terriër (twee oude Engelse Terriërrassen). Ook de Clydesdale Terriër (Paisley Terriër) zou één van de voorvaders zijn. Waarschijnlijk heeft dit ras ook bloed in zich van onder meer de Sky Terriër, de Manchester Terriër, de Brokenhaired Schotch Terriër, de Maltezer en de Dandie Dinmont Terriër. De meeste hondenliefhebbers nemen aan dat de Maltezer verantwoordelijk is voor de lange zijdeachtige vacht, maar dat wordt dan weer door anderen in twijfel getrokken, daar de Brokenhaired Schotch Terriër de voorvader is van menig langharig Engels ras. Feit is, de Schotse wevers waren dol op deze kleine honden en kruisten ze onderling. Rond 1870 werd de tegenwoordige rasnaam bedacht. Deze verwijst naar het gebied waar dit pittige, aantrekkelijke hondje oorspronkelijk werd gefokt. Sinds het eind van de 19de eeuw fokte men deze hondjes ook steeds maar kleiner, want de vroegere Yorkshire was groter en zwaarder dan nu. Ze werden ook steeds minder gebruikt als ongedierteverdelger (rattenvanger) en jachthondje, zoals hun voorouders. Als eerste echte stamvader van de hedendaagse Yorkshire Terriër wordt de in 1865 geboren "Huddersfield Ben" gezien. Hun koosnaam is 'Yorkie'. Vanuit Engeland werden ze al in 1872 naar de Verenigde Staten gebracht. Later verspreidden ze zich over de hele wereld. Om de combinatie van hun fraaie vacht, handige formaat en aanhankelijke, maar stoere aard werden ze ongekend populair. Hoewel de moderne York erg klein is, heeft hij een durf van jewelste en is hij energiek en alert. Hij kan overal mee naartoe, omdat hij ondanks zijn zelfverzekerdheid prima kan worden opgevoed.

Sociale aanleg

Als kinderen de hond niet als speelgoed zien en het dier in zijn waarde kunnen laten, zorgt de hond in de buurt van kinderen voor geen enkel probleem. Sommige exemplaren kunnen zich wat overmoedig gedragen ten opzichte van andere honden, maar met katten en andere huisdieren kunnen ze prima opschieten. Vreemden worden altijd aangekondigd.

Karakter

Moedig, schrander, levendig, sportief.

Opvoeding

De Yorkshire Terriër is een redelijk snelle leerling. Wanneer je consequent bent en de lessen op een positieve en voor de hond leuke en afwisselende manier brengt, zal hij al snel leren luisteren.

Beweging

Dit ras past zich qua beweging aan het gezin aan en kan daardoor prima op een flat gehouden worden.

Beharing

Zijdeachtige structuur, volkomen recht (niet golvend)

Verzorging

Je moet de Yorkshire elke dag intensief kammen en borstelen. Heb je geen tijd of zin dit karweitje dagelijks te doen, laat de vacht dan bij een trimsalon wat korter knippen. De haren worden in de regel voor de ogen weggehouden met een elastiekje of strikje. De vacht van showhonden wordt meestal beschermd door deze in papillotten te draaien. Kijk de oren regelmatig na en verwijder losse haren uit te gehoorgang.

Bijzonderheden

Op tentoonstellingen wordt de hond vooral gewaardeerd vanwege zijn mooie, lange vacht, maar het is erg moeilijk en arbeidsintensief om een dergelijke vacht in goede conditie te houden. De meeste Yorken die als gezinshond worden gehouden, zullen dan ook 'geknipt' door het leven gaan. Hoezeer dit ook door de echte liefhebber wordt afgekeurd, het is nog altijd beter dan een onverzorgde en klittende vacht, die de hond veel pijn en ongemak bezorgt.

Chihuahua korthaar


Geschiedenis

Weet u wat de kleinste hond is? Veel mensen kennen de Chihuahua van naam, maar weten niets van de fascinerende geschiedenis van dit ras. Aangenomen wordt dat de kleine roestkleurige 'Techichi' een van de voorouders is. Verder zou hij kunnen afstammen van de een of andere Aziatische haarloze hond. De Azteken dachten dat Chihuahua's de menselijke ziel konden begeleiden en boze geesten konden afweren. De Chihuahua werd naar een staat in Mexico genoemd. Volgens sommigen hebben de Chinezen, met hun fetisjisme voor kleine vechtersbazen, iets met het ontstaan van het ras te maken. De Chinese bijdrage aan het ras kwam waarschijnlijk pas in een later stadium tot stand, wanneer er met de Chinese Crested werd gekruist. Het ras, zoals we het nu kennen, is het resultaat van het fokken met geselecteerde Amerikaanse exemplaren. De moderne Chihuahua bestaat in een kortharige en een langharige variëteit. Ze zijn heel klein, maar hebben een reuzenmoed. Het zijn beslist geen doetjes en weten zich te verdedigen.


Sociale aanleg

Chihuahua's zijn sociale dieren en samenleven met honden en katten verloopt in de regel dan ook probleemloos. Vergeet niet dat een Chihuahua zo klein is dat hij gemakkelijk door grotere honden onder de voet kan worden gelopen. Dit ras is niet geschikt voor een gezin met jonge kinderen die het hondje als speelgoed zullen zien.


Karakter

Schrander, nieuwsgierig, aanhankelijk, moedig.


Opvoeding

Omdat dit kleine hondje vrij weinig schade kan aanrichten, wordt hij over het algemeen niet of bijna niet opgevoed. Dit is jammer, want een Chihuahua is een leergierige leerling.


Beweging

Omdat Chihuahua's zo klein zijn, krijgen ze in principe binnenshuis voldoende beweging. Als je ze dat aanleert, kunnen ze hun behoefte op de kattenbak doen. Het ras is bevattelijk voor kou, nattigheid en tocht, en bij regenachtig weer is een jasje geen overbodige luxe.


Beharing

Glanzend en zacht. Kort en dicht aanliggend over het gehele lichaam.


Verzorging

Deze kortharige hondjes moet je zo nu en dan met een rubberen borstel borstelen. Druppel de ogen regelmatig om traanstrepen tegen te gaan en kijk de tandjes regelmatig na op tandsteen, waarbij je bij jonge diertjes in de gaten houdt of tijdens het wisselen alles volgens plan verloopt. Houd de nageltjes kort.


Bijzonderheden

De Chihuahua is een prima keus voor mensen die niet zo veel ruimte in huis hebben. Je kan het hondje overal mee naartoe nemen en de voeding zal beslist geen grote aanslag plegen op jouw budget. Het is jammer dat het beestje nog maar al te vaak als een speelgoedje wordt gezien. Probeer niet te vergeten dat het diertje ondanks zijn formaat toch een echte hond is - met hondse behoeften.
 

MOPSHOND

 

De mopshond is een compacte, gedrongen hond die qua model in het zogenaamde vierkantsmodel staat.

Rasbeschrijving

Het karakter van de mopshond staat bekend als:

  • moedig
  • intelligent
  • aanhankelijk
  • goed met kinderen
  • lichtgeraakt
  • gemakkelijke aard
  • vrolijk
  • eerlijk

De schofthoogte is ongeveer 35 centimeter en zijn gewicht behoort tussen de 6,3 (teef) en 8 (reu) kilogram te liggen.

Door de afwijkende vorm van zijn schedel heeft de mopshond vaak te kampen met oog-, oor- en gebitsproblemen. Dit vergt dus extra zorg van de eigenaar. Daar staat tegenover dat mopshonden zeer oud kunnen worden (15 jaar) en erg lang speels en energiek blijven.

Door zijn koddige uitstraling en knorrende geluiden heeft een mops vaak een onweerstaanbare uitwerking op mensen. Hij is een echte mensen- en kindervriend en niet agressief in aanleg, ook niet tegenover soortgenoten. Wel zijn de meeste mopsen waaks.

De mopshond kent in Nederland vier erkende kleuren, waarvan beige het meest voorkomt. Het masker dient echter altijd zwart te zijn. Vooral een beige kleurige (of fawn) mopshond verhaart tamelijk veel en vaak het gehele jaar door. Een ander kenmerk van de mopshond is de gekrulde staart, hierbij is een dubbele krul zeer gewenst.

Er worden echter veel mopshonden om verkeerde redenen gefokt; niet de gezondheid maar de uiterlijke kenmerken.]

Oorsprong en geschiedenis

De mopshond moet al meer dan 2500 jaar geleden in het Verre Oosten zijn ontstaan, waar deze schalkse hondjes de lievelingen waren van boeddhistische monniken in Tibet. In dat land heeft dan ook zijn wieg gestaan. De boeddhistische monniken geloofden dat als het baasje van de mops overleed, de ziel van de baas in zijn hond zou trekken en daarom werden deze hondjes lekker verwend door de andere monniken. Via China bereikte de Hollandse buldog ook Japan en vanuit via de VOC, Europa. Ook bereikte de mops in 1553 via een Turkse vloot Frankrijk. In de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden werden ze populair, omdat de kleur van hun vacht overeenkwam met het Huis van Oranje. Toen Willem III van Oranje-Nassau van en Maria II van Engeland in 1689 naar Engeland reisden en in datzelfde jaar de troon bestegen, werden ze door een groot aantal mopsen vergezeld. In die tijd was het ras net zo populair als de poedel nu. Niet alleen Willem III van Oranje-Nassau had een hart voor mopsen, ook Prins Willem van Oranje had een mopsje genaamd Pompey. Zijn mopsje Pompey, die overal met de prins meereisde zou het leven van Willem van Oranje hebben gered toen de prins sliep in zijn legertent in het Franse Hermigny, Pompey krabde en blafte zodat Willem van Oranje wakker werd en zodoende tijdig kon ontsnappen aan de Spaanse overvallers.

Na Engeland veroverde de Hollandse bulldog ook Frankrijk. Het Hollands bulldogje van Joséphine de Beauharnais genaamd "Fortune", heeft volgens zeggen Napoleon Bonaparte gebeten toen hij op hun huwelijksnacht de slaapkamer binnenkwam. Sindsdien namen ze in aantal geleidelijk af, met als gevolg dat zelfs de Britse Koningin Victoria in 1864 moeite had er één voor haar kennels te vinden. Daarna ging het echter weer beter met het ras en werden pogingen gedaan het te verbeteren en te standaardiseren, wat resulteerde in de sierlijke, stevige, kleine mopshond van tegenwoordig.

Hoewel in Nederland in het begin van de vorige eeuw vele mopshonden werden gefokt, vaak zonder stamboom, is de fokkerij pas echt serieus van start gegaan na de Tweede Wereldoorlog. Het was mevr. Chr. Veldhuis die met haar fokkerij "Warnsborn" van zoveel betekenis voor de populatie in Nederland is geweest, dat de mopshond nu een stevige basis in Nederland heeft gekregen. Mevr. Chr. Veldhuis heeft op 30 augustus 1957 ook de aanzet gegeven tot de oprichting van "COMMEDIA", de vereniging van fokkers en liefhebbers van de mopshond in Nederland.

Franse Bulldog

Geschiedenis

Hoewel er een paar lacunes zijn in de afstamming van de Franse Bulldog, moet de Engelse Bulldog er zo goed als zeker een rol in hebben gespeeld. Dat ze op elkaar lijken, zou onder meer kunnen komen omdat in het midden van de 19de eeuw, kleine- en dwergbulldogs uit Engeland naar Frankrijk kwamen. In de 19de eeuw maakten de Bulldogs trouwens furore in de arena's en waren ze over héél de wereld zeer populair. Uit kruisingen met onbekende Franse honden zijn de Franse Bulldogjes met hun gewelfde schedel en hun vleermuisoren ontstaan. Als gezelschapshond heeft de Franse Bulldog een paar pluspunten: een schone vacht, zijn kleine formaat en zijn aanhankelijke aard. Eigenaars zeggen dat ze alert zijn, dus waaks, maar dat ze zich verder nogal rustig gedragen. Het is ook de gezondste variant van de Bulldoggen, zonder de ademhalingsproblemen zoals bij de Engelse Bulldog.

Sociale aanleg

Er wordt wel eens gezegd dat de hond gek wordt van kinderen, hier is eerder het tegendeel waar: de hond weet van geen ophouden. Sommige exemplaren kunnen wat dominant zijn ten opzichte van soortgenoten, maar met andere huisdieren zijn er nooit problemen, mits ze hier al op jonge leeftijd mee zijn opgegroeid. Franse Bulldoggen zijn in de regel gek op mensen en bezoek wordt dan ook meestal enthousiast begroet, al kunnen sommige exemplaren ook redelijk waaks zijn.

Karakter

Leergierig, gevoelig, aanhankelijk, rustig, geen blaffer.

Opvoeding

Een Franse Bulldog is niet moeilijk op te voeden omdat ze slim zijn en snel leren. Met hun sprekende gezichtsmimiek kunnen ze je echter al snel op het verkeerde been zetten en daarom is het zo belangrijk heel consequent te handelen. Dit ras is niet alleen erg gevoelig voor de intonatie van jouw stem, maar ook voor bepaalde stemmingen in huis.

Beweging

Als de honden van dit ras voldoende aandacht krijgen, is het niet nodig lange wandelingen met ze te maken. Bij warm weer is dit, gezien de korte neus, zelfs ten zeerste af te raden. De meeste Franse Bulldoggen hebben genoeg aan driemaal daags een blokje om als je ze daarnaast ook nog wat los laat lopen en spelen in de tuin. Deze honden zijn prima gezelschap voor mensen die op een flat wonen.

Beharing

Kort, dicht, zacht, glanzend.

Verzorging

De vachtverzorging van de Franse Bulldog heeft weinig om handen. Borstel zo nu en dan de vacht met een rubberen borstel en houd de gehoorgang goed schoon (gebruik hier geen wattenstaafjes voor!). Knip de nagels kort en maak zo nu en dan de gezichtsplooien schoon met een daarvoor bestemde lotion (ook vaseline blijkt goed te werken).

Bijzonderheden

De Franse Bulldog maakt graag deel uit van een gezin en kan in principe overal mee naartoe genomen worden. Ze horen echt niet in een kennel thuis.